VerbvollendetNr. 428 nach Häufigkeit
позвони́ть
[pəzvɐˈnʲitʲ]pozvonit'
anrufen
- я
- позвоню́
- ты
- позвони́шь
- они
- позвоня́т
- Präteritum
- позвони́л
Bedeutungen
- 1
anrufen
to call — to contact by telephone
Хочешь, я сам ему позвоню?
Willst du, dass ich ihn selber anrufe?
Tatoeba · marafon · CC BY 2.0 FR
Я хотел бы позвонить своим.
Ich möchte gerne meine Familie anrufen.
Tatoeba · marafon · CC BY 2.0 FR
- 2
anrufen
to call
- 3
anrufen
to cause to ring
- 4
anrufen
to ring (to make a ringing sound) (a bell, a telephone, etc.)
Когда ты думаешь мне позвонить?
Wann gedenkst du mich anzurufen?
Tatoeba · marafon · CC BY 2.0 FR
Позвони мне, когда будешь там.
Ruf mich an, wenn du dort bist.
Tatoeba · marafon · CC BY 2.0 FR
Konjugation (Futur)
| я | позвоню́ |
|---|---|
| ты | позвони́шь |
| он/она́ | позвони́т |
| мы | позвони́м |
| вы | позвони́те |
| они́ | позвоня́т |
| Präteritum | позвони́л · позвони́ла · позвони́ло · позвони́ли |