verbperfective#8,791 by frequency
отрази́ть
[ɐtrɐˈzʲitʲ]otrazit'
to repel, to ward off, to refute, to parry; to reflect, to mirror
- я
- отражу́
- ты
- отрази́шь
- они
- отразя́т
- past
- отрази́л
Meanings
- 1
to repel, to ward off, to refute, to parry
Том отразил удар, подняв правую руку.
Tom deflected the blow by raising his right arm.
Tatoeba · Ooneykcall · CC BY 2.0 FR
- 2
to reflect, to mirror
Conjugation (future)
| я | отражу́ |
|---|---|
| ты | отрази́шь |
| он/она́ | отрази́т |
| мы | отрази́м |
| вы | отрази́те |
| они́ | отразя́т |
| past | отрази́л · отрази́ла · отрази́ло · отрази́ли |