verbperfective#3,072 by frequency
лиши́ть
[lʲɪˈʂɨtʲ]lishit'
to deprive, to rob, to bereave
- я
- лишу́
- ты
- лиши́шь
- они
- лиша́т
- past
- лиши́л
Meanings
- 1
to deprive, to rob, to bereave
Я не могу лишить его этой радости.
I cannot deny him this pleasure.
Tatoeba · marafon · CC BY 2.0 FR
Страх лишил его дара речи.
Fear robbed him of speech.
Tatoeba · odexed · CC BY 2.0 FR
- 2
to devest, to forjudge, to dispossessrare
Conjugation (future)
| я | лишу́ |
|---|---|
| ты | лиши́шь |
| он/она́ | лиши́т |
| мы | лиши́м |
| вы | лиши́те |
| они́ | лиша́т |
| past | лиши́л · лиши́ла · лиши́ло · лиши́ли |