VerbunvollendetNr. 2.056 nach Häufigkeit
крича́ть
[krʲɪˈt͡ɕætʲ]krichat'
schreien
- я
- кричу́
- ты
- кричи́шь
- они
- крича́т
- Präteritum
- крича́л
Bedeutungen
- 1
schreien
to cry, to shout, to scream, to yell
Она кричала изо всех сил.
Sie schrie aus allen Kräften.
Tatoeba · soweli_Elepanto · CC BY 2.0 FR
Он часто кричит на детей.
Er schreit seine Kinder oft an.
Tatoeba · marafon · CC BY 2.0 FR
Konjugation (Präsens)
| я | кричу́ |
|---|---|
| ты | кричи́шь |
| он/она́ | кричи́т |
| мы | кричи́м |
| вы | кричи́те |
| они́ | крича́т |
| Präteritum | крича́л · крича́ла · крича́ло · крича́ли |