VerbunvollendetNr. 604 nach Häufigkeit
звони́ть
[zvɐˈnʲitʲ]zvonit'
anrufen
- я
- звоню́
- ты
- звони́шь
- они
- звоня́т
- Präteritum
- звони́л
Bedeutungen
- 1
anrufen
to call — to contact by telephone
Тебе не нужно мне звонить.
Du musst mich nicht anrufen.
Tatoeba · yujin · CC BY 2.0 FR
Пожалуйста, не звоните мне больше.
Rufen Sie mich bitte nicht mehr an!
Tatoeba · marafon · CC BY 2.0 FR
- 2
anrufen
to call
- 3
anrufen
to cause to ring
- 4
anrufen
to ring (to make a ringing sound) (a bell, a telephone, etc.)
Я ему каждый вечер звоню.
Ich rufe ihn jeden Abend an.
Tatoeba · Wezel · CC BY 2.0 FR
Когда ты будешь звонить Тому?
Wann rufst du Tom an?
Tatoeba · nina99nv · CC BY 2.0 FR
Konjugation (Präsens)
| я | звоню́ |
|---|---|
| ты | звони́шь |
| он/она́ | звони́т |
| мы | звони́м |
| вы | звони́те |
| они́ | звоня́т |
| Präteritum | звони́л · звони́ла · звони́ло · звони́ли |