verbnot in the study set
wegbegeben
[ˈvɛkbəˌɡeːbn̩]
to leave
- er/sie/es
- begebt weg
- past
- begebte weg
- past participle
- wegbegebt
- separable
- weg | begeben
Meanings
- 1
to leave
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | begebe weg | begebte weg |
| du | begebst weg | begebtest weg |
| er/sie/es | begebt weg | begebte weg |
| wir | begeben weg | begebten weg |
| ihr | begebt weg | begebtet weg |
| sie/Sie | begeben weg | begebten weg |