глагол№ 3 933 по частотности
veranlassen
[fɛɐ̯ˈʔanlasn̩]
обусло́вливать
- er/sie/es
- veranlasst
- прошедшее
- veranlasste
- причастие II
- veranlasst
Значения
- 1
обусло́вливать
to cause, to prompt, to arrange for, to bring about
Ich weiß schon gar nicht mehr, was mich veranlasst hat, das zu schreiben.
Я уже забыл, что меня сподвигло на то, чтобы это написать.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Ich habe das bereits veranlasst.
I've already arranged to do that.
Tatoeba · mayabe · CC BY 2.0 FR
Спряжение
| настоящее | прошедшее | |
|---|---|---|
| ich | veranlasse | veranlasste |
| du | veranlasst | veranlasstest |
| er/sie/es | veranlasst | veranlasste |
| wir | veranlassen | veranlassten |
| ihr | veranlasst | veranlasstet |
| sie/Sie | veranlassen | veranlassten |