verb#7,558 by frequency
spucken
/ˈʃpʊkən/
to spit
- er/sie/es
- spuckt
- past
- spuckte
- past participle
- gespuckt
Meanings
- 1
to spit
Hören Sie auf zu spucken!
Tatoeba · DrGoonzo · CC BY 2.0 FR
Tom spuckte auf den Boden.
Tom spit on the floor.
Tatoeba · benbika · CC BY 2.0 FR
- 2
to vomitrare
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | spucke | spuckte |
| du | spuckst | spucktest |
| er/sie/es | spuckt | spuckte |
| wir | spucken | spuckten |
| ihr | spuckt | spucktet |
| sie/Sie | spucken | spuckten |