verb#1,683 by frequency
schreien
/ˈʃʁaɪ̯ən/
to shout; to yell; to cry; to scream
- er/sie/es
- schreit
- past
- schrie
- past participle
- geschrien
Meanings
- 1
to shout; to yell; to cry; to scream; to howl
Sie schrie aus allen Kräften.
She shouted as loud as she could.
Tatoeba · sakslane · CC BY 2.0 FR
Du brauchst nicht zu schreien.
You don't need to shout.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | schreie | schrie |
| du | schreist | schriest |
| er/sie/es | schreit | schrie |
| wir | schreien | schrien |
| ihr | schreit | schriet |
| sie/Sie | schreien | schrien |