verb#5,246 by frequency
rauskriegen
/ˈʁaʊ̯skʁiːɡŋ̩/
to find out, catch wind of
- er/sie/es
- kriegt raus
- past
- kriegte raus
- past participle
- rausgekriegt
- separable
- raus | kriegen
Meanings
- 1
to find out, catch wind of
Ich kann das nicht rauskriegen.
I can't figure this out.
Tatoeba · Manfredo · CC BY 2.0 FR
Ich muss rauskriegen, wie das geht.
I need to figure out how to do that.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | kriege raus | kriegte raus |
| du | kriegst raus | kriegtest raus |
| er/sie/es | kriegt raus | kriegte raus |
| wir | kriegen raus | kriegten raus |
| ihr | kriegt raus | kriegtet raus |
| sie/Sie | kriegen raus | kriegten raus |