verb#3,527 by frequency
rächen
/ˈʁɛçən/
to revenge; to avenge; to take revenge; to avenge oneself
- er/sie/es
- rächt
- past
- rächte
- past participle
- gerächt
Meanings
- 1
to revenge; to avenge
Tom ist niemand, der sich rächen würde.
Tom isn't the kind of person to take revenge.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Tom ist niemand, der sich rächt.
Tom is not the kind of person to take revenge.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
- 2
to take revenge; to avenge oneself
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | räche | rächte |
| du | rächst | rächtest |
| er/sie/es | rächt | rächte |
| wir | rächen | rächten |
| ihr | rächt | rächtet |
| sie/Sie | rächen | rächten |