verb#2,800 by frequency
klingeln
/ˈklɪŋl̩n/
to ring
- er/sie/es
- klingelt
- past
- klingelte
- past participle
- geklingelt
Meanings
- 1
to ring — to produce the sound of a bell or a similar sound
Das Telefon hat zweimal geklingelt.
The phone rang twice.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Tom klingelte an der Tür.
Tom rang the doorbell.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | klingel | klingelte |
| du | klingelst | klingeltest |
| er/sie/es | klingelt | klingelte |
| wir | klingeln | klingelten |
| ihr | klingelt | klingeltet |
| sie/Sie | klingeln | klingelten |