verbnot in the study set
kleinkriegen
[ˈklaɪ̯nˌkʁiːɡn̩]
to break
- er/sie/es
- kleinkriegt
- past
- kleinkriegte
- past participle
- kleingekriegt
- separable
- klein | kriegen
Meanings
- 1
to break — psychologically
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | kleinkriege | kleinkriegte |
| du | kleinkriegst | kleinkriegtest |
| er/sie/es | kleinkriegt | kleinkriegte |
| wir | kleinkriegen | kleinkriegten |
| ihr | kleinkriegt | kleinkriegtet |
| sie/Sie | kleinkriegen | kleinkriegten |