VerbNr. 6.182 nach Häufigkeit
kaputtmachen
to spoil, ruin, damage, destroy; to break
- er/sie/es
- kaputtmacht
- Präteritum
- kaputtmachte
- Partizip II
- kaputtgemacht
- trennbar
- kaputt | machen
Bedeutungen
- 1
to spoil, ruin, damage, destroy
Du hast die Show kaputtgemacht.
You ruined the show.
Tatoeba · Waldelfe · CC BY 2.0 FR
Die Jungen haben das Radio kaputtgemacht.
The boys have ruined the radio.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
- 2
to break
Ich habe es nicht kaputtgemacht.
I didn't break it.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Lass ihn keine Gläser kaputtmachen!
Don't let him break any glasses.
Tatoeba · Tamy · CC BY 2.0 FR
Konjugation
| Präsens | Präteritum | |
|---|---|---|
| ich | kaputtmache | kaputtmachte |
| du | kaputtmachst | kaputtmachtest |
| er/sie/es | kaputtmacht | kaputtmachte |
| wir | kaputtmachen | kaputtmachten |
| ihr | kaputtmacht | kaputtmachtet |
| sie/Sie | kaputtmachen | kaputtmachten |