verbnot in the study set
herausholen
/hɛˈʁaʊ̯sˌhoːlən/
to get out, to fetch out
- er/sie/es
- herausholt
- past
- herausholte
- past participle
- herausgeholt
- separable
- heraus | holen
Meanings
- 1
to get out, to fetch out
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | heraushole | herausholte |
| du | herausholst | herausholtest |
| er/sie/es | herausholt | herausholte |
| wir | herausholen | herausholten |
| ihr | herausholt | herausholtet |
| sie/Sie | herausholen | herausholten |