verbnot in the study set
herausbrechen
[hɛˈʁausbʁɛçn̩]
to burst out [with aus and dative ‘someone’]; to break out something, to quarry out something
- er/sie/es
- bricht heraus
- past
- brach heraus
- past participle
- herausgebrochen
- separable
- heraus | brechen
Meanings
- 1
to burst out (to speak emotionally or suddenly) [with aus and dative ‘someone’]
- 2
to break out something, to quarry out something
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | breche heraus | brach heraus |
| du | brichst heraus | brachst heraus |
| er/sie/es | bricht heraus | brach heraus |
| wir | brechen heraus | brachen heraus |
| ihr | brecht heraus | bracht heraus |
| sie/Sie | brechen heraus | brachen heraus |