verb#4,532 by frequency
gutmachen
to right; to make up for; to regain
- er/sie/es
- gutmacht
- past
- gutmachte
- past participle
- gutgemacht
- separable
- gut | machen
Meanings
- 1
to right (a wrong); to make up for (a mistake, a past harm)
- 2
to regain — something lost
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | gutmache | gutmachte |
| du | gutmachst | gutmachtest |
| er/sie/es | gutmacht | gutmachte |
| wir | gutmachen | gutmachten |
| ihr | gutmacht | gutmachtet |
| sie/Sie | gutmachen | gutmachten |