verbnot in the study set
einkriegen
[ˈaɪ̯nˌkʁiːɡn̩]
to catch up; to calm oneself
- er/sie/es
- einkriegt
- past
- einkriegte
- past participle
- eingekriegt
- separable
- ein | kriegen
Meanings
- 1
to catch up
- 2
to calm oneself
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | einkriege | einkriegte |
| du | einkriegst | einkriegtest |
| er/sie/es | einkriegt | einkriegte |
| wir | einkriegen | einkriegten |
| ihr | einkriegt | einkriegtet |
| sie/Sie | einkriegen | einkriegten |