глагол№ 2 506 по частотности
bestrafen
/bəˈʃtʁaːfən/
наказа́ть
- er/sie/es
- bestraft
- прошедшее
- bestrafte
- причастие II
- bestraft
Значения
- 1
наказа́ть
to punish
Tom hat seine Kinder bestraft.
Том наказал своих детей.
Tatoeba · Luiaard · CC BY 2.0 FR
Ich hoffe, daß er bestraft wird.
Я надеюсь, что его накажут.
Tatoeba · Waldelfe · CC BY 2.0 FR
Спряжение
| настоящее | прошедшее | |
|---|---|---|
| ich | bestrafe | bestrafte |
| du | bestrafst | bestraftest |
| er/sie/es | bestraft | bestrafte |
| wir | bestrafen | bestraften |
| ihr | bestraft | bestraftet |
| sie/Sie | bestrafen | bestraften |