глагол№ 3 392 по частотности
beleidigen
оби́деть
- er/sie/es
- beleidigt
- прошедшее
- beleidigte
- причастие II
- beleidigt
Значения
- 1
оби́деть
to offend, to insult, to annoy
Beleidigen Sie nicht meinen Sohn!
Не оскорбляйте моего сына.
Tatoeba · Waldelfe · CC BY 2.0 FR
Ich wollte dich nicht beleidigen.
Я не хотел тебя обидеть.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Спряжение
| настоящее | прошедшее | |
|---|---|---|
| ich | beleidige | beleidigte |
| du | beleidigst | beleidigtest |
| er/sie/es | beleidigt | beleidigte |
| wir | beleidigen | beleidigten |
| ihr | beleidigt | beleidigtet |
| sie/Sie | beleidigen | beleidigten |