глаголне входит в учебный набор
aufplatzen
/ˈaʊ̯fˌplat͡sən/
to burst; to pop; to split open
- er/sie/es
- aufplatzt
- прошедшее
- aufplatzte
- причастие II
- aufgeplatzt
- отделяемая приставка
- auf | platzen
Значения
- 1
to burst — of a tube
- 2
to pop — burst open
- 3
to split open
Спряжение
| настоящее | прошедшее | |
|---|---|---|
| ich | aufplatze | aufplatzte |
| du | aufplatzt | aufplatztest |
| er/sie/es | aufplatzt | aufplatzte |
| wir | aufplatzen | aufplatzten |
| ihr | aufplatzt | aufplatztet |
| sie/Sie | aufplatzen | aufplatzten |