verbnot in the study set
anweisen
/ˈʔanvaɪ̯zn̩/
to instruct; to direct, order
- er/sie/es
- anweist
- past
- anwies
- past participle
- angewiesen
- separable
- an | weisen
Meanings
- 1
to instruct
- 2
to direct, order
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | anweise | anwies |
| du | anweist | anwiesest |
| er/sie/es | anweist | anwies |
| wir | anweisen | anwiesen |
| ihr | anweist | anwiest |
| sie/Sie | anweisen | anwiesen |