глагол№ 339 по частотности
anrufen
[ˈʔanʁuːfɱ̩]
позвони́ть
- er/sie/es
- anruft
- прошедшее
- anrief
- причастие II
- angerufen
- отделяемая приставка
- an | rufen
Значения
- 1
позвони́ть
to call, to ring — by telephone or similar technology
Ich hätte früher anrufen sollen.
Мне надо было раньше позвонить.
Tatoeba · Pfirsichbaeumchen · CC BY 2.0 FR
Warum hast du mich angerufen?
Зачем ты мне звонил?
Tatoeba · Esperantostern · CC BY 2.0 FR
- 2
позвони́ть
to call on (someone, e.g. a divine being); to appeal to; to call upon
Спряжение
| настоящее | прошедшее | |
|---|---|---|
| ich | anrufe | anrief |
| du | anrufst | anriefst |
| er/sie/es | anruft | anrief |
| wir | anrufen | anriefen |
| ihr | anruft | anrieft |
| sie/Sie | anrufen | anriefen |