verbnot in the study set
ankotzen
[ˈanˌkɔt͡sn̩]
to puke on; to sicken; to badmouth
- er/sie/es
- ankotzt
- past
- ankotzte
- past participle
- angekotzt
- separable
- an | kotzen
Meanings
- 1
to puke on
- 2
to sicken
- 3
to badmouth
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | ankotze | ankotzte |
| du | ankotzt | ankotztest |
| er/sie/es | ankotzt | ankotzte |
| wir | ankotzen | ankotzten |
| ihr | ankotzt | ankotztet |
| sie/Sie | ankotzen | ankotzten |