verbnot in the study set
ankönnen
/ˈanˌkœnən/
to be able to take; to be at least even to; to be able to beat
- er/sie/es
- ankann
- past
- ankonnte
- past participle
- angekonnt
- separable
- an | können
Meanings
- 1
to be able to take (on); to be at least even to; to be able to beat
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | ankann | ankonnte |
| du | ankannst | ankonntest |
| er/sie/es | ankann | ankonnte |
| wir | ankönnen | ankonnten |
| ihr | ankönnt | ankonntet |
| sie/Sie | ankönnen | ankonnten |