verbnot in the study set
anhauen
/ˈanˌhaʊ̯ən/
to hit; to accost
- er/sie/es
- anhaut
- past
- anhaute
- past participle
- angehaut
- separable
- an | hauen
Meanings
- 1
to hit
- 2
to accost — to approach someone with a demand or request
Conjugation
| present | past | |
|---|---|---|
| ich | anhaue | anhaute |
| du | anhaust | anhautest |
| er/sie/es | anhaut | anhaute |
| wir | anhauen | anhauten |
| ihr | anhaut | anhautet |
| sie/Sie | anhauen | anhauten |